18 Nov Goalball and why it's important to know it!
One almost summer afternoon in the office, as we were preparing material for fresh quizzes for our stories, we started discussing a Paralympic sport that, at least the Black Light staff, which consists of viewers, was almost unaware of. So we asked for the help of experts and somehow, on the occasion of a quiz, an article was born that we believe will enlighten you too. So sit back and let's find out what goalball is and where it started
Goalball, then, is a team sport played indoors, exclusively by visually impaired athletes, specifically three on each team.
The aim of the game is for one team to roll the ball with their hand towards the opposing team and score a goal, while the opposing players try to block it with any part of their body. The winner is the team that scores the most goals. The match lasts for two twelve-minute halves.
The goalball ball is designed to have bells inside (3 on each ball, we counted them) which help orient the players by indicating the direction of the incoming ball. To ensure equal participation, all players are required to cover their eyes with optical shades during the game, which do not allow light to enter and are checked by the referees before the start of the match.
Also, in order for players to be able to identify the ball and the opponents' movements, referees "impose" silence on the audience every time a new attack begins, while in order to manage to meet the demands of the sport, one must have extremely good spatial awareness, strength, speed, and flexibility.
How it started:
Designed by experts from Austria and Germany in 1946, Goalball began as an effort to facilitate the rehabilitation process forveterans who became visually impaired during World War II.
as a sport at the Paralympic Games in Germany. Four years later, goalball was officially added to theThe 1976 Paralympic Games in Canada, while the women's teams made their debut at the 1984 Games in Los Angeles, with athletes coming from the New York team. Since 1976, the national teams of Finland, Denmark and the United States have become the biggest names in the competition.
We want to teach you about this exclusive sport for the blind, but also to highlight its potential benefits. of the accessible sport, we invited our co-founder and president and former goalball player, Yannis Kapnias, and our collaborator, psychologist and goalball player, Maria Kapoyannis, to answer the hottest questions we had to ask them about the sport. 
What exactly is goalball?
Γιάννης Καπνιάς: Το goalball είναι ένα παραολυμπιακό άθλημα αποκλειστικά για άτομα με απώλεια όρασης, είτε με μερική είτε με ολική απώλεια. Επειδή δεν αντιστοιχεί σε κάποιο άθλημα βλεπόντων όπως για παράδειγμα το ποδόσφαιρο τυφλών ή το μπάσκετ σε αμαξίδιο, είναι δύσκολο να το περιγράψεις με λόγια ωστόσο θα μπορούσαμε να το παρουσιάσουμε με ένα είδος συρτού handball, το οποίο παίζεται σε διαστάσεις γηπέδου volley με τις τελικές γραμμές του γηπέδου να αποτελούν το όριο κάθε επιμέρους τέρματος. Η κάθε ομάδα αποτελείται από 3 παίκτες και η μπάλα εμπεριέχει κουδουνάκια ώστε να ακούγεται.
Ποια είναι η δική σου σχέση με το εν λόγω άθλημα?
Γιάννης Καπνιάς: Εγώ ξεκίνησα να παίζω το 2005 σε συλλογικό επίπεδο αλλά και στην Εθνική Ομάδα. Ουσιαστικά μπήκα στην Εθνική Ομάδα 6 μήνες αφότου ξεκίνησα να παίζω. Ξεκίνησα να παίζω το 2004, όταν τυφλώθηκα και ολικά. Πηγαίνοντας στον Φάρο Τυφλών, γνωριστήκαμε με τον γυμναστή του φορέα, τον Χριστόφορο Σιζόπουλο, ο οποίος ήταν προπονητής goalball στο αθλητικό σωματείο τυφλών ‘’Όμηρος’’. Πήγα λοιπόν σε μία προπόνηση που έκαναν, , μου άρεσε το άθλημα και συνέχισα να παίζω έως το 2013 που… κρέμασα κατά το κοινός λεγόμενο τα παπούτσια μου. Από το 2005 έως το 2013, σε συλλογικό επίπεδο έχω κερδίσει πέντε πρωταθλήματα Ελλάδας με την Εθνική Ομάδα, στην οποία ήμουν αρχηγός από το 2007 έως το 2013 έχω αγωνιστεί σε πανευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα.
Μαρία Καπογιάννη:΄Ήμουν βοηθός προπονητή και έτυχε να βρεθώ σε έναν αγώνα goalball. Θυμάμαι πως μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που είδα και απευθείας θεώρησα πως θα μου ταίριαζε!…Για να μην πλατειάσω, η προπονήτρια μου, έτσι απλά εκείνη την ημέρα μου είπε ‘’βάλε φόρμα και αύριο ξεκινάς… και τόσο φυσικά, μπήκα στο χώρο. Μέχρι σήμερα παίζω σε σωματεία εδώ και 9 χρόνια δηλαδή.
Τι οφέλη πιστεύεις έφερε το goalball στους τυφλούς? Τι σημαίνει για σένα το goalball?
Γιάννης Καπνιάς: Τα οφέλη είναι ξεκάθαρα…η άθληση των τυφλών είναι αρκετά δύσκολη υπόθεση όσον αφορά την πρόσβαση σε αθλητικές εγκαταστάσεις. Το goalball έφερε ένα ομαδικό άθλημα με όλα τα οφέλη που αυτό μπορεί να έχει για έναν άνθρωπο, όπως π.Χ., ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, έχοντας προσφέρει ισότιμες ευκαιρίες άθλησης των τυφλών ατόμων σε ομαδικό επίπεδο. Προσωπικά, για εμένα ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη όταν το ανακάλυψα. Ως βλέπων, ήμουν αθλητής του μπάσκετ και αναζητούσα κάτι για να συνεχίσω τον αθλητισμό και το goalball μου άνοιξε τον δρόμο να συνεχίσω να αθλούμαι αποτελώντας και πάλι μέλος μιας ομάδας.
Μαρία Καπογιάννη: Για μένα ήταν στην αρχή μια δραστηριότητα που μου πρόσφερε την ευκαιρία να αθληθώ, Τυχαίνει, βλέπεις, να μην μου άρεσε και κανένα άλλο άθλημα που ήταν προσαρμοσμένο στους τυφλούς. Στην συνέχεια το goalball έγινε η ψυχοθεραπεία μου. Συγκεντρωνόμουν ολόκληρη σε αυτό την ώρα του παιχνιδιού και της προπόνησης, ξέφευγε το μυαλό μου…ήμουν πλήρως αφοσιωμένη στον στόχο της ομάδας. Είχαμε φτιάξει μια μικρή κοινότητα μέσα από το άθλημα αυτό.
Πως μπορεί ένας τυφλός να μάθει να παίζει goalball, να μπει σε ομάδα, που και πως ακριβώς βρίσκουμε το goalball?
Γιάννης Καπνιάς: Αρχικά, σίγουρα κανείς θα ακούσει για το συγκεκριμένο άθλημα σε όλους τους φορείς που ασχολούνται με την τυφλότητα και στα Social media τους. Σε ό,τι αφορά εμένα, το έμαθα από την επαφή μου με το γυμναστήριο του Φάρου Τυφλών. Συχνά αυτό γίνεται αν κάποιο άτομο τυφλωθεί σε κάπως μεγαλύτερη ηλικία, εάν τώρα μιλάμε για άτομο που είναι εκ γενετής τυφλό, θα έρθει σε επαφή με το άθλημα είτε μέσα από δράσεις που συχνά οι σύλλογοι και τα σωματεία πραγματοποιούν στο γενικό σχολείο, είτε από το Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών.
Μαρία Καπογιάννη: Υπάρχουν 2 σωματεία goalball στην Αθήνα και 3 στην Θεσσαλονίκη. Και πλέον τα βρίσκουμε πολύ εύκολα μέσα από τα social media και websites, Παίρνεις απλά τηλέφωνο και εκδηλώνεις ενδιαφέρον.
Μέχρι που μπορεί να φτάσει μια αθλήτρια, ή ένας αθλητής goalball? Θα μπορούσε να ασχοληθεί με το άθλημα επαγγελματικά?
Γιάννης Καπνιάς: Ένας αθλητής/τρια goalball μπορεί να συμμετάσχει σε εγχώριες επίσημες διοργανώσεις μέσω του σωματείου του και αν καταφέρει να επιλεγεί και στις εθνικές ομάδες, μπορεί να συμμετάσχει και σε πανευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα αλλά και στους παραολυμπιακούς αγώνες. Δυστυχώς, το goalball παγκοσμίως δεν είναι επαγγελματικό άθλημα και οι αθλητές θεωρούνται ερασιτέχνες. Ωστόσο ο μόνος τρόπος κάποιος αθλητής/τρια να κερδίσει είτε κάποια χρήματα είτε άλλα προνόμια, τα οποία προφανώς διαφέρουν από χώρα σε χώρα, είναι να χριστεί παραολυμπιονίκης.
Μαρία Καπογιάννη: Αρχικά έχουμε και γυναικεία και ανδρική ομάδα Εθνικής Ελλάδος. Η ομάδα των γυναικών μάλιστα είναι και στην Α΄ κατηγορία. Σε περίπτωση πρόκρισης, η ομάδα πάει στους παραολυμπιακούς και έχουν τα οφέλη που αυτό συνεπάγεται. Αλλά αυτό θέλει δουλειά και ταλέντο φυσικά…!
Θεωρείς ότι το goalball έχει συνδράμει στην κοινωνική συμπερίληψη των ατόμων με τυφλότητα?
Γιάννης Καπνιάς: Το goalball βοηθάει πάρα πολύ στην επανένταξη των ατόμων που έχασαν την όραση τους στην πορεία της ζωής τους, διότι βοηθάει να βγουν από μια κατάσταση εσωστρέφειας και να προσπαθήσουν να ενταχθούν σε μια μικρή κοινωνία ανθρώπων όπως είναι οι αθλητικές ομάδες.
Τι έχεις κερδίσει εσύ προσωπικά από την ενασχόληση σου με το goalball ?
Γιάννης Καπνιάς: Σε εμένα το goalball, έδωσε μια ακόμη διέξοδο και ένα ωραίο χόμπι, με έκανε να γνωρίσω πολλούς ανθρώπους, και μέσω των διαφόρων αγώνων να ταξιδέψω σε πολλά μέρη στο εξωτερικό που μάλλον δεν θα επισκεπτόμουν διαφορετικά, π.χ. Βραζιλία.
Μαρία Καπογιάννη: Σε προσωπικό επίπεδο, νιώθω πως μέσω του συγκεκριμένου αθλήματος, άρχισα να πιστεύω περισσότερο σε μένα, προοδευτικά σταμάτησα να ασχολούμαι με το τι λένε οι γύρω, ποια είναι η γνώμη τους. Κέρδισα επίσης το να ξεκινάω την κάθε μέρα με περισσότερη ευεξία, γνωρίζω καινούργιους ανθρώπους, κάνω συναρπαστικά ταξίδια μέσα από τα οποία γεμίζω , εμπειρίες, αναμνήσεις αλλά και φίλους
Μπορείς να θυμηθείς μια στιγμή ορόσημο κατά τα χρόνια σου ως αθλητής goalball ?
Γιάννης Καπνιάς: Όσον αφορά τις αμιγώς αγωνιστικές επιτυχίες, σίγουρα ορόσημο για μένα, είναι το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδος που κατακτήσαμε με την ομάδα μου το 2005, η πρώτη κλήση μου στην Εθνική Ομάδα καθώς και η συμμετοχή μου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην Βραζιλία το 2007. Το συναίσθημα του να αγωνίζεσαι σε μια ομάδα με κοινό στόχο αποτελεί πραγματικά μεγάλο κίνητρο!
Μαρία Καπογιάννη: Γενικά έχω πολλές αναμνήσεις από το goalball άλλοτε ευχάριστες άλλοτε λιγότερο ευχάριστες. Θέλω να τονίσω το εξής: Όταν τελικά αποφάσισα να παίζω για να περάσω πρωτίστως καλά, … για το παιχνίδι, τότε ήταν που μέσα μου άρχισα να βλέπω στην ουσία ποια ήταν τα οφέλη του goalball στην δική μου ζωή!
Πως παίζεται το goalball δες here
Διάβασε HERE για την ιστορία και τον κανονισμό του αθλήματος